آفرينش نگاه مىكنند و مىگويند : اگر خلقتِ به اين عظمت را فقط براى اين چند روزهء محدود زندگى آفريده عبث و خلاف حكمت خواهد بود . بارالها ! منزهى از بيهوده عمل كردن ، پس حتماً روز واپسينى كه گرفتارىهاى هولناك دارد در پيش است ، ما را از عذاب آتش خودت نگه دار . پس برگشت همهء اعتقادات به خدا و اسما و صفات كمالى اوست . پس سعادت آدمى بستگى كامل دارد كه به مبدأ متعال ايمان آورد و فقط او را صاحب اختيار و مالك خود قرار دهد و انديشهء خود را به او متكى كند . قرآن برگشت همه چيز را به خدا ، و سعادت را در گرو وابستگى به او مىداند و در باطن ، اساس دين همان توحيد و خداشناسى است . در اصلاح عمل هم چون او احاطهء كامل به همه مخلوقات دارد و از رمز و سرّ طبيعت و سرشت‌ها آگاهى كامل دارد بايد حد و مرز كارها و به عبارت ديگر دستورالعمل و قانون بشر را بيان نمايد . به اين نكته اشاره مىفرمايد : « كُتِبَ عَلَيْكُمُ القِتالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ » ؛ « 1 » جنگ و كارزار بر شما مؤمنان حتمى شد . چه بسا اين جنگ مطابق ميل شما نباشد اما صلاح شما در آن است . چه بسا چيزى را دشوار مىداريد ولى در واقع به خير و صلاح شماست . چه اين كه خداوند متعال مىداند و شما نمىدانيد .

--> ( 1 ) . بقره ، آيهء 216 . .